Alicja Lizer-Molitorys
  Wielodźwięki
 

Wielodźwięki

 
Jedną z najbardziej zaskakujących możliwości gry na flecie jest wydobycie wielodźwięków. Praktycznie przy każdym chwycie, bez wyjątku, można zagrać co najmniej jeden dwudźwięk, a znacznie częściej cztery do sześciu. R. Dick w The Other Flute podaje ponad tysiąc propozycji wielodźwięków, interwałów w zakresie od mikrotonów mniejszych od sekundy małej aż do duodecymy włącznie. Barwowo wielodźwięki mogą nie odstępować czystemu brzmieniu fletu, lecz zdarzają się też współbrzmienia bardzo „zabrudzone”.
Technika wydobycia wielodźwięków jest dostępna każdemu fleciści, który poświęci jej wystarczającą ilość czasu. Co ciekawe, takie ćwiczenie może pozytywnie wpłynąć na grę tradycyjną.
Procedura wydobycia wielodźwięków:
  1. Zagrać każdy dźwięk osobno, aby ustalić najlepszą dynamikę, położenie ust i kąt nachylenia ustnika
  2. Zdecydować, który ton jest najsłabszy- strony głosowe „nastroić” (samogłoskami) na właśnie tą wysokość
  3. Żuchwa powinna znajdować się w pozycji najniższego dźwięku
  4. Generalnie wielodźwięki wykonuje się przy większym rozchyleniu ust, niż przy pojedynczych dźwiękach. Strumień powietrza należy skierować pod takim kątem, by odpowiadał wszystkim wysokościom

    Wielodźwięki można grać po kolei oraz legato. Nie wszystkie połączenia są wykonywalne ze względu na różnorodność technik zadęcia, zakresu dynamicznego. Kompozytorzy muszą być świadomi tych ograniczeń fizycznych właściwości fletu. Robert Dick mistrzowsko opanował tą sztukę, w Afterlight  jego wielodźwięki układają się w szybkie tremola.

 
  Dzisiaj stronę odwiedziło już 1 odwiedzający (2 wejścia) tutaj!  
 
=> Chcesz darmową stronę ? Kliknij tutaj! <=